Techniki stójki w MMA - ciosy, kopnięcia i obrona
Techniki stójki w MMA to zestaw uderzeń, kopnięć i zachowań obronnych, które zawodnik stosuje, dopóki walka toczy się na nogach. Od ich opanowania zależy kontrola nad dystansem i tempem starcia. Jak uporządkować techniki stójki, żeby nie uczyć się wszystkiego naraz? W naszym artykule znajdziesz podział na ciosy rąk, kopnięcia i obronę, z krótkim wyjaśnieniem, do czego służy każda z tych grup.
Czym jest stójka w MMA?
Stójka to faza walki, w której obaj zawodnicy stoją i wymieniają uderzenia, bez kontaktu z matą. Jest to jeden z głównych obszarów walki obok parteru. Dlatego techniki stójki w MMA nie mogą być po prostu kopią boksu czy kickboxingu. Zawodnik musi pamiętać, że zbyt krótki dystans ułatwia przeciwnikowi obalenie, więc w stójce stale pilnuje odległości od rywala.
Różnice widać też w sprzęcie. Rękawice w MMA są lekkie, zwykle ok. 4 uncji, z odsłoniętymi palcami, co pozwala na chwyty. Przy takim sprzęcie gard przy twarzy pozostaje podstawą stójki, a odsłonięte palce dają zawodnikowi więcej możliwości niż w walce, w której chwyty nie wchodzą w grę.
Proste i sierpowe - podstawa ciosów rąk
Podstawowe ciosy rąk to prosty lewą (jab), prosty prawą (cross), sierpowy (hook) i podbródkowy (uppercut). Proste i sierpowe warto ćwiczyć najpierw osobno, a potem w krótkich seriach. Taki sposób nauki pozwala zauważyć, który cios sprawia zawodnikowi najwięcej kłopotu. Każdy cios jest tylko częścią większej akcji, więc ręka po uderzeniu wraca do gardy. W przeciwnym razie twarz zostaje otwarta na kontrę, a kontra po chybionym ciosie należy do podstawowych elementów obrony w MMA.
To prosty nawyk. Sprawdzisz go na każdym treningu.
Kopnięcia, kolana i łokcie w stójce
Kopnięcia w stójce dzielą się według wysokości. Niskie, czyli low kick, trafiają w udo, średnie w korpus, a wysokie na głowę. Osobną rolę ma kopnięcie frontalne (teep), które pomaga utrzymać dystans. Low kick jest jednym z najczęściej omawianych kopnięć, bo celuje w nogę przeciwnika. Takie rozróżnienie pomaga dobrać kopnięcie do sytuacji w walce.
W MMA dozwolone są też kolana i łokcie, w klinczu i na dystansie, według przepisów danej gali. Przed startem trzeba więc sprawdzić regulamin, bo zakres technik zależy od organizatora.
Gard w stójce i obrona
Gard w stójce to ustawienie rąk przy twarzy, które chroni głowę. Obrona nie kończy się jednak na rękach. Do pełnego zestawu należą uniki, praca nóg, blokowanie kopnięć goleniem i kontra po chybionym ciosie. Zawodnik, który unika i od razu odpowiada, wykorzystuje moment, w którym rywal jest otwarty po nieudanej akcji.
Praca nóg pełni tu podwójną funkcję. Pozwala zejść z linii ataku i jednocześnie pilnować dystansu, o którym była mowa wyżej. Ten dystans decyduje też o tym, czy przeciwnik łatwo obali zawodnika. Dobry gard w stójce, uniki i praca nóg tworzą jedną obronę, nie trzy osobne umiejętności.
Podsumowanie
Skuteczne techniki stójki w MMA łączą trzy elementy, czyli ciosy rąk, kopnięcia i obronę opartą na gardzie, unikach i kontrze. Warto trenować je razem, bo w walce jedna akcja płynnie przechodzi w drugą. Więcej poradników o technice stójki znajdziesz w serwisie Stójka i Parter.